Wpływ rozwodu na rozwój dziecka

0

Rozwody w krajach rozwiniętych to od pewnego czasu naturalny element codziennej egzystencji. Podobnie jak śluby, zakup nieruchomości i wakacje na Hawajach. Może odrobinę trywializuję zagadnienie, ale przyglądając się migrującym zwyczajom społecznym oraz statystyce, w tym właśnie znajduję uzasadnienie takiego twierdzenia.

Tak, czy inaczej rozwód nie jest szczytowym osiągnięciem naszych czasów. Jeśli w rodzinie są dzieci, tym gorzej. Rozwód rodziców jest doświadczeniem wpływającym na nie bez reszty. Rozstanie pozostawia negatywne skutki psychiczne niezależnie od wieku dziecka. Jak dalece są one dolegliwe i trwałe zależy to od indywidualnego przypadku.

Psychologowie utrzymują iż skutki rozwodu adaptowane są nieco inaczej przez chłopców, u których aspekt zmian behawioralnych jest o wiele bardziej widoczny niż dziewczynki. Dziewczynki według opinii ekspertów są w stanie sprostać sytuacji lepiej i szybciej. Łatwiej także radzą sobie z rozstaniem rodziców dzieci pomiędzy ósmym, a czternastym rokiem życia. Z kolei najtrudniej rozwód przeżywają przedszkolaki i nastolatki w wieku piętnastu – osiemnastu lat. Nietypowa i bardzo trudna dla dziecka sytuacja ma wpływ na jego interakcję z całym otoczeniem. Dlatego też bardzo istotnym jest zapewnienie ciągłości kontaktów z rodzicem, który nie sprawuje opieki nad dzieckiem. Doświadczenie odrzucenia przez jednego z rodziców jest traktowane przez dziecko, jako działanie przeciwko niemu.

Problem rozwodu jest ogromnym stresem dla młodego człowieka będącego zazwyczaj w centrum wydarzeń. Niejednokrotnie ogromnym wyzwaniem staje się bycie świadkiem konfliktu między rodzicami. Brak odpowiedzialności rodziców i doprowadzanie do jawnej konfrontacji na oczach dzieci nie pomaga w późniejszym eliminowaniu negatywnych emocji. Długotrwałe przeżywanie zdarzeń prowadzi do ekstremalnych reakcji od płaczu, złości i agresji, aż do apatii i depresji.

Pamiętać należy, że dzieci przeżywają rozwód rodziców zupełnie inaczej niż oni sami. To, co dorosły postrzega, jako cel rozwodu jest celem tylko dla niego, nie zaś dziecka. Dziecko nie rozumie, przyczyny sytuacji, szczególnie wówczas, gdy nie doświadczyło jawnego konfliktu w domu. Często nie jest w stanie przyjąć tłumaczenia rodzica. Nierzadko dziecko obarcza się winą za rozwód rodziców. Przypisuje sobie odpowiedzialność zwłaszcza wówczas gdy było świadkiem nieporozumień w trakcie dyskusji o sposób jego wychowania.

Kulturalny, czy nie rozwód zawsze będzie dla dziecka traumą.

Zmiany kulturowe i behawioralne w społeczeństwie zdają się dążyć do upraszczania wszystkiego. Dorośli zaczęli zatem traktować rozwód jako sposób rozwiązywania problemów w związku. Wydaje się jednak, ze takie spłycenie kwestii rozbijania rodziny nie jest jedynym wyjściem z sytuacji. Dorosłość obliguje do poszukiwania nieco bardziej efektywnych ścieżek rozwiązywania konfliktów. To również oznaka dojrzałości. Może więc zamiast pędzić do adwokata, rozpocząć dialog. Rozmawiać, szukać, rozumieć, negocjować. Zamiast wyrażać chęć rozstania się, dla odmiany spróbować zostać razem.

Wsparcie dla rodzin i dzieci dobrewiezi.pl

Podobne Artykuły

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Please enter your name here